Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιατί να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία; Αφού έχω τους φίλους μου.





Πολλές φορές αναρωτιόμαστε κατά πόσο θα μας ωφελήσει να επισκεφτούμε έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Λέμε στον εαυτό μας ότι έχουμε τον κολλητό ή την κολλητή που θα μας πει τι να κάνουμε με ένα θέμα που προέκυψε στην δουλειά ή πως να συμπεριφερθούμε με τον ή την σύντροφό μας. Προβληματιζόμαστε και ζητάμε λύσεις για την μητέρα που αρρώστησε ή για το παιδί μας που δεν είναι υπάκουο. Έχουμε και άλλους φίλους και έτσι ζητάμε και άλλες γνώμες για ό,τι μας απασχολεί. Μπορούν όμως οι φίλοι να λειτουργήσουν ως ψυχοθεραπευτές;
Η αλήθεια είναι ότι οι φίλοι είναι αναγκαίοι στη ζωή μας. Είναι άνθρωποι που μας αγαπούν και τους αγαπάμε, που θα μας κρατήσουν το χέρι σε μια δύσκολη στιγμή και θα είναι πρόθυμοι να μας προτείνουν λύσεις και να μας υποστηρίξουν. Από την άλλη πλευρά όμως δημιουργείται ένα συναισθηματικό δέσιμο που αυτόματα τους κάνει να έχουν ένα ρόλο καθοδηγητικό και υποκειμενικό. Ένας φίλος μπορεί να πει: «Έχεις ανάγκη να ξεσκάσεις και να βγεις, δεν μπορεί να δουλεύεις υπερωρίες και μετά να κλείνεσαι σπίτι».. ή «Ο τάδε/η τάδε δεν σου αξίζει, σου φέρθηκε απαίσια, μην ξαναασχοληθείς». Εκείνη την στιγμή δηλαδή εμπλέκεται και η ανησυχία του φίλου και η υποκειμενική του άποψη, την οποία αν ακολουθήσει το άλλο άτομο, αυτόματα θα οδηγηθεί σε μια συμπεριφορά και απόφαση η οποία είναι φαινομενικά σωστή όμως ψυχικά δεν τον αντιπροσωπεύει. Έτσι βλέπουμε συχνά, τον φίλο που δέχεται τις συμβουλές, μετά από ένα διάστημα επανέρχεται πάλι στην εργασιομανία του ή διαλέγει ξανά έναν νέο σύντροφο που του φέρεται όπως και ο προηγούμενος.  
Αντίθετα, ο/η ψυχοθεραπευτής δεν εμπλέκεται με τον θεραπευόμενο σε μια φιλική σχέση. Αυτό αρχικά τον καθιστά έναν αντικειμενικό παρατηρητή. Στόχος του δεν είναι να δώσει έτοιμες συμβουλές, οι οποίες έχουν από μόνες του έναν υποκειμενικό χαρακτήρα αντικατοπτρίζοντας τις δικές του πεποιθήσεις αλλά και τον τρόπο που ο ίδιος λειτουργεί στην ζωή του. Στόχος του είναι να βοηθήσει τον θεραπευόμενο αρχικά να αντιληφθεί τις συμπεριφορές και τις επιλογές εκείνες που τον δυσκολεύουν και έπειτα να βρει τι είναι αυτό που τον οδηγεί σε αυτές. Όταν, λοιπόν, κατανοήσει τι τον ωθεί να λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο είναι η αρχή ώστε να μπορέσει να το αλλάξει προς την κατεύθυνση που του ταιριάζει. Αν πάρουμε το παράδειγμα με τον εργασιομανή φίλο, στόχος της ψυχοθεραπείας δεν είναι να υποδείξει την σωστή κατανομή του χρόνου εργασίας αλλά αντίθετα στόχος είναι να κατανοήσει ο θεραπευόμενος γιατί έχει την ανάγκη να δουλεύει υπερωρίες, ποιες καταστάσεις στη ζωή του και ποια κομμάτια του χαρακτήρα του τον ωθούν σε αυτή τη συμπεριφορά. Οδηγούμενος στην αυτογνωσία, είναι σε θέση να πάρει αποφάσεις ο ίδιος για την ζωή του.
Συμπερασματικά, ενώ οι φίλοι είναι παρόντες στην ζωή μας και είμαστε ευγνώμονες για αυτό, η βαθιά κατανόηση του εαυτού μας και η ουσιαστική αλλαγή με σκοπό μια πιο λειτουργική καθημερινότητα είναι αποτέλεσμα επένδυσης στην ψυχοθεραπεία.  

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τελικά Πόσο Αντέχουμε να Ακούμε Αλήθειες;

  Υπάρχει ένα λαϊκό γνωμικό που λέει, «Την αλήθεια δεν θα στην πει ο φίλος σου αλλά ο εχθρός σου». Γιατί λοιπόν να συμβαίνει – αν συμβαίνει – αυτό το παράδοξο; Είμαστε άραγε τόσο εθισμένοι στα ψέματα και στα καλά λόγια που δεν αντέχουμε την αλήθεια κατά πρόσωπο ή συμβαίνει κάτι άλλο;   Ας ξεκινήσουμε από την εξήγηση μιας έννοιας που θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε λίγο καλύτερα τι συμβαίνει. Ο Lecky (1945) ήταν ο πρώτος που άρχισε να αναπτύσσει την έννοια της αυτο-συνέπειας. Σύμφωνα με αυτήν, έχουμε την τάση να θέλουμε να διατηρήσουμε μια συνεπή και σταθερή εικόνα και δομή του εαυτού μας, ασχέτως αν αυτό θα μας προκαλέσει πόνο ή ευχαρίστηση. Αυτό μας οδηγεί σε συμπεριφορές σύμφωνες με την αυτοαντίληψη μας. Δηλαδή η ιδέα του εαυτού μας θα πρέπει να είναι σύμφωνη με την συμπεριφορά μας. Για παράδειγμα, κάποιος που θεωρεί τον εαυτό του έξυπνο θα συμπεριφερθεί με έναν συνεπή τρόπο ως προς αυτό. Μπορεί να συμμετάσχει σε δραστηριότητες νοητικά δύσκολες ή να διαλέξει ένα ...

Η μετάβαση από τον ψεύτικο στον πραγματικό μας εαυτό.

Σύμφωνα με την θεωρία του Jung , ο άνθρωπος παλεύει ανάμεσα σε δυο αντιμαχόμενες δυνάμεις. Πρόκειται για μια πάλη που συμβαίνει ανάμεσα στο πρόσωπο ή αλλιώς την μάσκα που θέλουμε να δείχνουμε στους άλλους, το λεγόμενο «προσωπείο», και στον ιδιωτικό μας εαυτό. Με άλλα λόγια, μιλάμε για έναν ψεύτικο εαυτό που υποκρίνεται και έναν πραγματικό γνήσιο εαυτό. Όλοι μας έχουμε και τους δυο αυτούς εαυτούς και είναι αρκετά χρήσιμοι. Για παράδειγμα, σε μια κοινωνική εκδήλωση μπορεί να χρειαστεί να φορέσουμε αυτό το προσωπείο ώστε να είμαστε πιο ευγενικοί και να υπακούσουμε στους κανόνες της εκδήλωσης. Ομοίως, σε μια εταιρία, θα χρειαστεί να υπακούσουμε στους κανόνες και στις νόρμες της, να δράσουμε διπλωματικά κλπ. Τι συμβαίνει, όμως, όταν αυτό το προσωπείο η αλλιώς ο «υπό όρους» εαυτός μας γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας;   Ένας «υπό όρους» εαυτός, έχει μεγαλώσει και με «υπό όρους» αγάπη. Συχνά, από μικρό το παιδί μαθαίνει να προσκολλάται σε κάποιες συμπεριφορές αλλά όχι σε ...

Συνεχίζεται το Άγχος Αποχωρισμού και στην Ενηλικίωση;

 Το άγχος αποχωρισμού αποτελεί σύμπτωμα το οποίο θεωρείται ότι μπορεί να συμβεί κυρίως στα παιδιά. Συνεχείς έρευνες όμως έχουν δείξει ότι πρόκειται για έντονο άγχος που μπορεί να συνεχιστεί και στην ενηλικίωση.  Αρχικά ας δούμε τι εννοούμε με τον όρο άγχος αποχωρισμού. Πρόκειται για έντονο άγχος και ανησυχία όταν το άτομο επρόκειτο να αποχωριστεί κάποιον με τον οποίο νιώθει προσκολλημένος, όπως για παράδειγμα ένα μικρό παιδί που αποχωρίζεται την μητέρα όταν εκείνη φεύγει για την δουλειά ή ένας ενήλικας που αποχωρίζεται τον ή την σύντροφό του λόγω επαγγελματικού ταξιδιού. Η ανησυχία αυτή μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και στην ιδέα ότι το σημαντικό για εμάς πρόσωπο θα είναι για ένα διάστημα μακριά μας. Το άγχος αποχωρισμού σχετίζεται με σκέψεις καταστροφικές για τον άλλον, όπως ότι μπορεί να πάθει κάτι άσχημο, να τραυματιστεί, να ασθενήσει, ακόμα και να πεθάνει. Το γεγονός αυτό συνεπάγεται και την δυσκολία να αποχωριστούμε το άλλο άτομο, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο φόβου κ...