Το καλό και κακό παιδί μέσα μας.

 Πόσοι από εμάς δεν έχουμε μεγαλώσει ακούγοντας από μικρά φράσεις όπως " είσαι καλό παιδί" ,  " είσαι κακό παιδί". Θα μου πείτε ναι πολύ συνηθισμένο να ακούμε τέτοιες εκφράσεις και να τις λέμε. Ένα παιδί όμως δεν μπορεί να διακρίνει και να κατανοήσει τις διαφορές ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Έτσι πολύ πιθανόν να θεωρήσει ότι αν γίνει κακό παιδί δεν θα το αγαπούν. Κάτι πολύ καταστροφικό για ένα παιδί να νομίζει ότι δεν το αγαπούν και έτσι αυτό μπορεί να καθορίσει το ποσό θα εκφράσει τα θετικά και τα αρνητικά του συναισθήματα στην ενήλικη ζωή του.

Ας μιλήσουμε αρχικά για τα συναισθήματα. Είναι απαραίτητο να αποδεχθούμε ότι έχουμε τόσο θετικά όσο και αρνητικά συναισθήματα μέσα μας όπως αγάπη, αποδοχή, εμπιστοσύνη, γενναιοδωρία αλλά και άγχος, θλίψη, ζήλεια, εκδικητικότητα.

Υπάρχει περίπτωση να έχουμε μεγαλώσει με κατανόηση και αποδοχή για όλα αυτά τα συναισθήματα. Τι συμβαίνει όμως αν δεν ήταν αποδεκτό να γίνουμε και κακά παιδιά; 

Μπορώ να διακρίνω δύο περιπτώσεις μη αποδοχής των αρνητικών μας συναισθημάτων. Την κάλυψη τους μόνο με θετικά συναισθήματα ώστε να είμαστε αγαπητοι ή την συχνή εκδήλωση αρνητικών συναισθημάτων για να δούμε αν τελικά μπορούν οι άλλοι να μας αγαπούν με αυτά. 

Στην πρώτη περίπτωση, το άτομο παρουσιάζει μια συμπεριφορά καλοσύνης ανάλογα με τον τρόπο που έχει μεγαλώσει. Ας πούμε μπορεί να είναι υπερβολικά ευγενικό, ή πολύ αυστηρό με τον εαυτό του ή πολύ ηθικό σε μια προσπάθεια να μην φανούν τα αρνητικά του συναισθήματα. Αυτή η καταπίεση των συναισθημάτων μπορεί να οδηγήσει σε αρκετές ψυχικές δυσκολίες όπως ψυχοσωματικά, διογκωμένο άγχος, κατάθλιψη κλπ. 

Στην δεύτερη περίπτωση, το άτομο μπορεί να γίνει επιθετικό, υπερβολικό στις αντιδράσεις του, ίσως κακοτροπο σε μια ασυνείδητη προσπάθεια να δικαιωθεί ότι ναι μπορεί να γίνει το "κακό παιδί" και οι άλλοι να συνεχίσουν να το αγαπούν. Η ανεξέλεγκτη όμως έκφραση των αρνητικών συναισθημάτων μπορεί να οδηγήσει σε παρόμοιες ψυχικές δυσκολίες, σε δυσκολία διατήρησης των διαπροσωπικών σχέσεων, σε παραβατική συμπεριφορά κ.α.

Το καλύτερο είναι να μπορέσουμε να πετύχουμε μια ισορροπία ανάμεσα στην έκφραση τόσο των αρνητικών όσο και των θετικών μας συναισθημάτων για την διατήρηση πιο υγιών διαπροσωπικών σχέσεων και καλύτερης ποιότητας ζωής και αυτό όταν μας δυσκολεύει μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την ψυχοθεραπεία. Ας ξανασκεφτούμε λοιπόν τις φαινομενικά αθώες εκφράσεις " είσαι/δεν είσαι καλό παιδί".